Paranormal Activity : The Ghost Dimension

Productiejaar: 
2015
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
28/10/2015
Verdeler: 
Sony Pictures Releasing
Speelduur: 
88 minuten
Filmgenre: 
Horror
Regisseur: 
Gregory Plotkin
Katie Featherstone
/  
Katie
Daniel Gill
/  
Mike
Ivy George
/  
Leila
Chris J. Murray
/  
Ryan
Brittany Shaw
/  
Emily
Olivia Taylor Dudley
/  
Skyler
Jessica Taylor Brown
/  
Kristi
Chloe Cserngey
/  
Katie
Cara Pifko
/  
Julie
Michael Krawic
/  
Pastoor Todd
Hallie Foote
Don McManus
Mark Steger

Er zijn van die films die om een aantal redenen onder de radar vliegen richting bioscooprelease. Het is iets wat een aantal redenen kan hebben. Soms heeft het te maken met de film zelf. Als men zelfs bij de verdeler weinig (of geen) beschikbare informatie heeft dan zou dit te betekenen kunnen hebben dat de makers er zelf maar weinig over kunnen of willen vertellen, op zich belooft dit al maar weinig goeds. Of de film is de zoveelste in de rij van de ‘franchise’ die maar weinig extra te bieden heeft in vergelijking met zijn voorgangers. Beide zaken gaan perfect op voor “Paranormal Activity : The Ghost Dimension”. Voor wie even de tel is kwijtgeraakt : dit is nummertje zes. Jawel, de zesde in de rij.

In het begin was het verfrissend en vernieuwend, de aanpak, de look ook van de film. Die sloeg aan bij het nietsvermoedende publiek én bracht onwaarschijnlijk veel centen op. We schrijven 2009 nota bene. Destijds goed voor drie Filmfreak-sterren zowaar. Er werd door de jaren/P.A.-films heen nogal wat gewisseld van regisseur en deze keer is ene Gregory Plotkin aan de beurt. Iemand met veel ervaring in de filmwereld maar dan niet als regisseur. Een P.A.-film maken als deze vereist dan ook maar weinig skills ga je spontaan denken wanneer je het eindresultaat als vertrekpunt neemt. Ook nu weer wordt zo goed als alles met een ‘handheld camera’ gefilmd (tijdsaanduiding rechts onderaan, schokkerige bewegingen en ja hoor, ook nu weer is er een ‘night vision’ stand aan het ding), speelt alles zich af op één locatie of in de onmiddellijke omgeving (tuin bv.), is er op zijn minst wel één van de bewoners die in rechtstreeks contact komt met de duivelse boosdoener van dienst – die er overigens net hetzelfde uitziet als in alle andere horrorfilms - én komt er uiteraard weer een geestelijke ter plaatse om de spreekwoordelijke meubels te redden…

“Paranormal Activity : The Ghost Dimension” speelt zich af in december, een nieuw gezin (of zijn het er nu eigenlijk twee ?) neemt zijn intrek in hun nieuwe woonst. In een kartonnen doos vindt men nog wat oude rommel waaronder een heuse videocamera (maar dan van het vorige, stokoude formaat – bij-zon-der groot dus), alsook wat cassettes. Men besluit het ding nog eens uit te testen. Met succes, de camera doet het nog prima maar al snel ontdekt men bij het gebruik ervan een raar verschijnsel : het beeld dat men te zien krijgt wordt soms vervormd, alsof er een externe factor zorgt voor een niet-conventioneel beeld. Het intrigeert Mike en Ryan in die mate dat men niet alleen de eigen opnames gaat herbekijken maar ook de opnames van vroeger die men vond begint af te spelen. De oudste dateren van 1988 en wat men daarin ziet en hoort maakt het er allemaal enkel maar mysterieuzer op. Na een tijd gaat men ook verbanden leggen tussen die opnames en wat destijds in het nieuws kwam én vermoedt men dat er ook een link is tussen wat op de oude videobanden te zien is en wat zich in het heden afspeelt in de huiskamer van de twee families…

De film kende een sterke openingsweek(end) in België. Blijkbaar spreekt de reeks de doorsnee bioscoop-bezoeker nog steeds aan. In de Verenigde Staten moet men het na twee weken voorlopig stellen met een totale opbrengst van 13.500.000 Dollar na een teleurstellende zesde plaats in zijn openingsweekend met nauwelijks 8 miljoen Dollar. Kan voor een stuk te maken hebben met het feit dat de film de enige is in de Amerikaanse Box Office Top 10 die in minder dan 2.000 zalen wordt vertoond (1530 om precies te zijn) maar het vermelde cijfer blijft ongetwijfeld beneden de verwachtingen voor de Paramount Studios. En dat kan moeilijk anders want waar je in de eerste film nog op het puntje van je (bioscoop-)zetel zat blijft dit nu een wel heel ontspannende en weinig verrassende, laat staan ‘scary’ rit. Maar misschien zie je de film (ook) wel in een zaal met enthousiaste tieners die door af en toe eens te schreeuwen je (veel) meer doen schrikken hiermee, dan met wat zich op het grote doek afspeelt. Het feit dat er in een goed gevulde zaal van een horrorfilm altijd wel een paar individuen zitten die het horror-genre niet gewoon zijn en (te/ongepast) heftig reageren eist natuurlijk zijn tol voor de andere kijkers.

We hebben het allemaal al eens eerder gezien eigenlijk (maar dan ook echt allemaal…) en kregen het enkel een beetje warm tijdens een tiental minuten naar het einde van de film toe. Pas dan wordt de Pandora-doos in één ruk opengetrokken na een onwaarschijnlijk lange aanloop.
Je kan de film ook zien in 3-D maar dit geeft niet de meerwaarde die je zou verwachten bij dit soort van films. Meer nog, je kan het eerste kwartier zonder enige probleem het brilletje opzij leggen omdat het gewoon geen enkele functie heeft. Je mag het ding dan wel moeten opzetten even later, we kunnen dit stukje enkel afsluiten - in de wetenschap dat we er in deze recensie in geslaagd zijn om mijlenver weg te blijven van eventuele spoilers - met een harde en eerlijke conclusie waarvan we enkel kunnen hopen dat die ook geïnteresseerde filmmakers voor deeltje nummer 7 bereikt ; stop alle geesten en spoken die iets met Paranormale Activiteiten te maken hebben op één of andere manier in een grote kartonnen doos – vergelijkbaar met die in de film - en zet ze op zolder. Of… beter nog, breng ze naar het containerpark. Want dit werkt niet meer. Echt niet.

Koenraad Adams