Girl

Productiejaar: 
2017
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
17/10/2018
ReleaseJaar: 
2018
Verdeler: 
Lumière
Speelduur: 
105 minuten
Filmgenre: 
Drama
Speelfilm
Regisseur: 
Lukas Dhont
Producent: 
Dirk Impens
Director of Photography: 
Frank van den Eeden
Scenarist: 
Lukas Dhont
Angelo Tijssens
Beeldmonteur: 
Alain Dessauvage
Art Director: 
Philippe Bertin
Kostuumontwerper: 
Catherine Van Bree
Victor Polster
/  
Lara
Arieh Worthalter
/  
Mathias
Oliver Bodart
/  
Milo
Tijmen Govaerts
/  
Lewis
Katelijne Damen
/  
Dr. Naert
Valentijn Dhaenens
/  
Dr. Pascal
Magali Elali
/  
Christine
Alice de Broqueville
/  
Loïs
Alain Honorez
/  
Alain
Chris Thys
/  
Hannah
Angelo Tijssens
/  
Hendricks
Marie-Louise Wilderijckx
/  
Marie-Louise
Virginia Hendricksen
/  
Assistent Alain

Vier prijzen winnen op het festival van Cannes: het doet wat met een mens. En met een film. In mei won Lukas Dhont er drie prijzen voor zijn langspeeldebuut “Girl”: Le Camera D’Or (prijs voor de beste debuutfilm), de Queer Palm en de FIPRESCI-prijs. En acteur Victor Polster kreeg ook een beeldje mee naar huis: in de sectie Un Certain Regard werd hij gelauwerd als beste acteur. Geen wonder dat de film- en zelfs huis-, tuin- en keukenmedia er als de kippen bij waren om dit heuglijke nieuws overvloedig wereldkundig te maken. “Girl” bleef daarna eigenlijk constant in de actualiteit: zo werd het feit dat de film de (logische) Belgische inzending is voor de komende uitreiking van de Beste Niet-Engelstalige film op de Oscars ook netjes door de hypemolen gezwierd. Of een film kan tenondergaan aan media- en hypeoverload is een vraag die het waard is om gesteld te worden. Het antwoord komt nu: na een laatste gemediatiseerd ommetje als openingsfilm op Film Fest Gent loopt “Girl” (eindelijk) in de zalen. Zowel in het arthousecircuit als in de multiplexen zowaar.

Zelfs als “Girl” geen groot publiek zou vinden, hoeft Dhont niet te wanhopen. De wereldwijde woorden van lof en bijhorende prijzenregen zorgen er in elk geval voor dat zijn carrière onder een bijzonder goed gesternte is gestart. Het is fijn te kunnen vaststellen dat “Girl” kwalitatief niet teleurstelt. Afhankelijk van wat je verwacht weliswaar: een integere close-upstijloefening die Dardennes-gewijs heel dicht op de huid en de ziel van de personages zit? Yep. Een vlotte mainstreamfilm waarin sentiment en commerce de boventoon voeren? Nope.

In 2009 las Dhont een artikel over een tienermeisje – dat eigenlijk een tienerjongen was – dat ervan droomde om een professionele ballerina te worden. Dhont liet zich inspireren door het leven van transgender Nora om een in de realiteit verankerd fictief scenario te schrijven met heel wat raakpunten uit Nora’s echte leven. De Nora van dienst is Victor die op weg is om Lara te worden. Pal in zijn puberteit kiest Victor ervoor om als meisje door het leven te gaan, en dat terwijl hij zijn droom om ballerina te worden eveneens wil realiseren.

“Girl” is in de eerste plaats een karakterstudie. Zozeer zelfs dat een verhaalstuwende ingreep in de laatste akte iets teveel als ‘filmisch getelefoneerd’ aanvoelt omdat die de naturalistische insteek ietwat uit balans brengt. Dhont is op zijn sterkst als hij observeert en registreert. Het verhaal van Victor/Lara vertoont mooie circulaire bewegingen: we zien haar voor haar broertje zorgen, hoe haar vader haar steunt in haar beslissingen, hoe de dokters haar uitleggen hoe de geslachtsoperatie en hormonale behandelingen in hun werk zullen gaan, en hoe ze als nieuwe leerling(e) op een prestigieuze dansacademie het beste van zichzelf moet zien te geven om haar droom te verwezenlijken. Dhont houdt de grote gebaren continu op afstand. “Girl” is geen “Billy Elliot”-esk triomfverhaal maar een ingetogen blik op een ontluikende puberteit in wel heel moeilijke omstandigheden. De klaarheid en finesse waarmee Dhont het welhaast heroïsche doorzettingsvermogen van het hoofdpersonage etaleert zorgt ervoor dat het monotone mooi monotoon is.

Al is “Girl” zeker meer dan enkel maar een regisseursfilm. De sensitieve vertolking van de ook al debuterende androgynogende Polster in de rol van Victor/Lara is misschien wel de echte reden waarom “Girl” poëtische toppen van de tenen-cinema is.

Gezien op Film Fest Gent (openingsfilm).

Alex De Rouck