Borg vs Mcenroe

Categorie: 
Langspeelfilm
Productiejaar: 
2017
Releasedatum: 
08/11/2017
Filmgenre: 
Biografie
Drama
Speelfilm
Speelduur: 
100 minuten
Verdeler: 
September Film
Regisseur: 
Janus Metz Pedersen
Shia Labeouf
Sverrir Gudnason
Stellan Skarsgard
Tuva Novotny

5 juli 1980. Een zaterdag waarop je in de vaderlandse bioscopen onder meer naar “North Sea Hijack”, “The Seven Per-Cent Solution”, “Gli Ultimi Zombi”, “Annie Hall” en “Life Of Brian” kon gaan kijken. In de Radio 2 Top 30 stonden Jay & The Americans, Jack Jersey en Demis Roussos respectievelijk op de eerste, tweede en derde plaats. Toch was voor velen – en zeker voor sportliefhebbers – die dag de televisie ongetwijfeld de grote trekpleister. De Zweedse oppergod Björn Borg kon die dag immers voor het vijfde jaar op rij de mannenfinale winnen op Wimbledon. Alleen moest hij daarvoor wel de Amerikaanse driftkikker John McEnroe van zich weten af te houden. Het werd een wedstrijd waar 37 jaar later nog over gesproken en geschreven wordt. En zelfs films worden over gemaakt. Enfin, toch eentje.

“Borg/McEnroe” is het langspeeldebuut van documentairefilmer Janus Metz Pedersen. Zijn grootste wapenfeit hiervoor was “Armadillo”, waarin hij een regiment Deense militairen in Afghanistan volgde. Zijn relaas over de rivaliteit tussen twee wereldtennissers en hun eerste geschiedschrijvende confrontatie op het court volgt echter niet zozeer de beginselen van het docudrama. Pedersen gooit zich eerder op de krijtlijnen van de biopic en concentreert zich door middel van vaak theatraal overkomende flashbacks veelvuldig op het leven van Borg en McEnroe. Je komt wel meer te weten over Borg dan over McEnroe. Interessant is dan weer dat de jonge Borg vertolkt wordt door Björns eigen zoon Leo. 

Borg (vertolkt door Borg-lookalike Sverrir Gudnason) krijgt hier genoeg adorerende close-ups mee om Mel Gibsons obsessionele ‘Jim Caviezel is Jezus’-verering uit “The Passion Of The Christ” naar de doornenkroon te steken. Een halve heilige dus die Borg als we deze adaptatie mogen geloven, en aanvankelijk een even grote etter als McEnroe was. Door toedoen van trainer Lennart Bergelin (Stellan Skarsgard) vindt hij echter zijn mojo en zen. Pedersen portretteert Borg als een introspectieve eenzaat annex obsessieve narcist wiens relatie met zijn toenmalige verloofde (en ex-tennister) Mariana Simionescu hem nog net in balans weet te houden. Shia LaBeouf heeft als McEnroe minder riemen om karakterieel mee te roeien: van hem leren we enkel in brede schetsen dat zijn vader en moeder torenhoge verwachtingen van hun zoon hadden en dat niet presteren geen optie was.

Pedersen werkt gestaag naar de match der matchen toe: het treffen tussen Borg en McEnroe is voor velen nog steeds de meest impressionante tenniswedstrijd die ooit is gespeeld. Logisch dat die het orgelpunt van de film vormt. Helaas ontbreekt er wat scherp op de snaren: iets teveel slow motion, en flashbacks hadden tijdens die reconstructie ook niet echt gehoeven. Toch weet Pedersen je mee te zuigen in de strijd. Logisch, gezien de wedstrijd, tijdsgeest en twee iconische atleten hun aantrekkingskracht blijven behouden. En LaBeoufs/McEnroes tirades tegen het publiek en de umpires blijven controversieel geniaal.

Of hoe “Borg/McEnroe” eerder weet te boeien door de materie die wordt behandeld dan door de manier waarop ze is gereconstrueerd.

En los daarvan: Jack Jersey op twee?

Gezien op het Filmfestival van Gent.

Alex De Rouck