47 Meters Down

Categorie: 
Langspeelfilm
Productiejaar: 
2017
Releasedatum: 
28/06/2017
Filmgenre: 
Thriller
Speelduur: 
90 minuten
Verdeler: 
K.F.D.
Regisseur: 
Johannes Roberts
Producent: 
James Harris
Mark Lane
Kate Glover
Arnaud Lannic
Director of Photography: 
Mark Silk
Uitvoerend Producent: 
Wayne Mark Godfrey
Robert Jones
Will Clarke
Andy Mayson
Mike Runagall
Beeldmonteur: 
Martin Brinkler
Productie Ontwerper: 
David Bryan
Claire Holt
/  
Kate
Chris Johnson
/  
Javier
Mandy Moore
/  
Lisa
Yani Gellman
/  
Louis
Matthew Modine
/  
Kapitein Taylor
Santiago Segura
/  
Benjamin
Axel Mansilla
/  
Bandleider

Een mens doet soms zotte dingen op vakantie.  Persoonlijk loop ik niet echt warm voor de stelling “je moet alles eens proberen” maar het ontsnappen uit de dagelijkse sleur en het doorbreken van de dagelijkse routine heeft natuurlijk ook wel zijn voordelen.  Onze conservatieve instelling zal dus wel afwijkend zijn van het algemeen gedachtengoed.

Plaats van het gebeuren : Mexico (lees : mèchicoo).   De zussen Kate en Lisa proberen er het beste van te maken want een relatiebreuk van één van de twee noodzaakte hen toch een beetje om te “herbronnen”.  De twee maken er kennis met Benjamin en Louis.  De knappe jongens hebben iets bijzonders in petto voor hen.  Nadat Kate toch flink wat moeite heeft om Lisa te overtuigen om in dit “once-in-a-lifetime” avontuur te stappen laat zij haar toch overhalen.  Dat Benjamin en Louis de eerste “duik” zelf doen met zijn tweetjes helpt hier natuurlijk wel.  Eigenlijk is het zo dat de twee  zich in een metalen kooi een aantal meter laten zakken in zee.  Verbonden aan een stevige kraan op een boot met een nog steviger stalen kabel.  Voorzien van een duikmasker, voldoende zuurstof en een zwem- of reddingsvest.  Voor wie het doel of de fun van dit alles nu even ontgaat : op een aantal meter diepte heb je een prachtig zicht op de azuurblauwe oceaan en zijn bewoners : eigenlijk niets meer dan een aantal kleine(re) visjes.  Maar om het spektakelgehalte op te drijven gieten de organisatoren (ja, dat is echt wel Matthew Modine) van het duiktochtje een emmer vers bloed met vissenkoppen en ander lekkers in het water.  Zodat de grotere oceaanbewoners gelokt worden.  Met succes want al snel zien Kate en Lisa de grote haaien langs de kooi glijden.  “Wow”, “Awesome”, de twee willen echt niet meer naar boven.

Maar dan loopt het fout.  Wie de trailer van “47 Meters Down” nog niet heeft gezien mag deze alinea overslaan.  Wie het promofilmpje wél zag weet natuurlijk dat de kooi plots het contact met de boot verliest en in een duizelingwekkende vaart neerstort.  47 meter lager.  47 meters down.

Vanaf dan is ook de radiocommunicatie tussen de mensen aan boord en de twee zussen weggevallen.  De uitleg die ze kregen voor ze instapten in de kooi krijgt nu plots een bijzondere waarde, een extra dimensie.  Bij het begin van de duik is je zuurstoffles goed voor 200Bar druk/zuurstof.  Als je de 100 hebt bereikt geef dan een seintje.  En als de meter ’50’ aangeeft heb je een probleem en rest je eigenlijk nog maar weinig tijd.  Maar opgelet… dan is er ook nog de Ziekte van Caisson, ook wel decompressieziekte genoemd.  Eigenlijk komt het hier op neer dat je niet te snel van op grote diepte naar de oppervlakte mag gaan.  Het zijn de stikstofbelletjes die zich hierbij vormen die een probleem kunnen vormen, zelfs de dood kunnen veroorzaken.

Nieuw is het verhaal of het concept, de basis van de film, natuurlijk niet.  Iedereen kent dé haaienfilm “Jaws” (toch al van 1975…) en die blijft natuurlijk buiten concurrentie.  Zie het dus maar als louter een vermelding van dé beste haaienfilm ooit en dus zeker niet als een vergelijking.  Daarvoor is het Filmfreaksterren-matig verschil tussen beide films gewoon veel te groot.  Wij dachten eerder terug aan het nog iets betere “Open Water” uit 2004 alweer.  Recenter filmellende met haaien was er nog in de vorm van “The Shallows” van nog geen jaar geleden waarin Blake Lively, ook al in een duikerspak, in de problemen kwam.  En op een onwaarschijnlijke, miraculeuze en vrij onduidelijke wijze aan het ergste ontsnapte maar dat terzijde.

Regisseur Johannes Roberts is relatief onbekend maar zal met “47 Meters Down” niet alleen kwalitatief maar ook cijfermatig zijn beste film ooit gemaakt hebben.  Na 10 dagen Amerikaanse Box-office bracht de film er al meer dan 23.000.000 Dollar op.  Dat is niet eens zo veel als je weet dat de laatste Transformers-film waar wij ons ongelooflijk aan hebben geërgerd alleen al het voorbije weekend meer dan 44 miljoen Dollar opbracht,.  Maar het is toch al een pak meer dan zijn vorige belangrijke film “The Other Side of the Door” die het moest stellen met een schamele 14.000.000 $ wereldwijd.

En ook nu weer blijft de formule overeind.  “47 Meters Down” is niet echt de nagelbijter die de film had kunnen zijn alhoewel de geslaagde, zij het niet originele ‘twist’ naar het einde toe er best mocht zijn.  We houden het verdict op geslaagd zomervakantie-vertier in de bioscoop.  Rest ons enkel nog je veel duik- en/of snorkelplezier toe te wensen op je komende zomervakantie…

Koenraad Adams