Ingrid Bergman

° 
29/08/1915
Stockholm
Zweden
+  
29/08/1982
1 Women He's Undressed     2015     
Langspeelfilm     Documentaire     
Regie : Gillian Armstrong
2 Jag är Ingrid      2015     
Langspeelfilm     Documentaire     
113 minuten     
Regie : Stig Björkman     
Personage : Zichzelf (archiefbeelden)
3 A Woman Called Golda     1982     
Langspeelfilm     Drama     
200 minuten     
Regie : Alan Gibson
4 Katz und Maus     1982     
Langspeelfilm     
Regie : R. Hansjürgen Pohland
5 Herfstsonaten (Autumn Sonata)     1979     
Langspeelfilm     Drama     
Regie : Ingmar Bergman
6 A Matter of Time     1976     
Langspeelfilm     Drama     
99 minuten     
Regie : Vincente Minnelli
7 Murder On The Orient Express (1974)     1974     
Langspeelfilm     Thriller     
127 minuten     
Regie : Sidney Lumet
8 From the Mixed-Up Files of Mrs. Basil E. Frankweiler - The Hideaways     1973     
Langspeelfilm     Familiefilm     
105 minuten     
Regie : Fielder Cook
9 Cactus Flower     1969     
Langspeelfilm     Komedie     
103 minuten     
Regie : Gene Saks
10 Stimulantia     1967     
Langspeelfilm     Familiefilm     
Regie : Ingmar Bergman
11 Goodbye Again     1961     
Langspeelfilm     Romantiek     
120 minuten     
Regie : Anatole Litvak
12 Notorious (1946)     1946     
Langspeelfilm     
Regie : Alfred Hitchcock
13 Gaslight     1944     
Langspeelfilm     Drama     
114 minuten     
Regie : George Cukor
14 Swedes in America     1943     
Korte film     Documentaire     
Personage : Zichzelf
15 For Whom the Bell Tolls     1943     
Langspeelfilm     Drama, Romantiek     
130 minuten     
Regie : Sam Wood     
Personage : Maria
16 Casablanca     1942     
Langspeelfilm     Romantiek     
102 minuten     
Regie : Michael Curtiz     
Personage : Ilsa Lund
17 Dr. Jekyll and Mr. Hyde     1941     
Langspeelfilm     Horror     
Regie : Victor Fleming
18 Intermezzo     1939     
Langspeelfilm     Romantiek     
70 minuten     
Regie : Gregory Ratoff

Ingrid Bergman verloor haar ouders al op jonge leeftijd waarna ze werd opgevoed door familieleden.  Na het afmaken van de Middelbare School schreef ze zich in voor een  opleiding aan de Koninklijke Toneelschool van Zweden.

Binnen het jaar kreeg ze meerdere hoofdrollen in Zweedse films en werd ze één van de meest beloftevolle actrices op de Zweedse schermen.

In 1939 werd haar talent dank zij haar rol in “Intermezzo” van Gustaf Molander (1936) ook opgemerkt door David O. Selznick die haar naar Hollywood haalde en haar een rol aanbood in de Amerikaanse versie van de film - “Intermezzo : a Love Story” - waarin ook Leslie Howard te zien was.  Het jaar daarop maakte ze haar Broadway-debuut in ‘Liliom’.

Bergman wou niet dat ze omwille van haar uiterlijk zou beperkt worden in haar mogelijkheden op vlak van rollen en was dus niet al-tijd te zien als heldin.  Sommige films met haar waren absolute kleppers : “Casablanca”, “For Whom the Bell Tolls”, “Gaslight”, “Notorious”, “Joan of Arc”, enz… 

Bergman kleurde op een aantal vlakken niet altijd tussen de lijntjes : Eind de jaren ’40 begon ze een buitenechtelijke verhouding met de Italiaanse regisseur Roberto Rossellini wat voor de nodige opschudding en verontwaardiging zorgde bij het publiek én voor haar terugkeer naar Europa.  Het huwelijk met Dr. Peter Lindstrom, een tandarts waar ze mee gehuwd was in 1937, kwam hierdoor aan een eind waarna ze in 1950 trouwde met Rossellini en er ook verschillende films mee maakte die niet alleen commercieel geen succes werden maar ook niet gewaardeerd werden door critici.  Uit het huwelijk Rossellini-Bergman “ontsproten” ook kinderen zoals dat heet : een zoon en een tweeling waaronder Isabella Rossellini.

Het publiek had inmiddels een sterke aversie tegen de actrice ; religieuze groepen,  vrouwenverenigingen en zelfs politici haalden meermaals ongenadig hard uit naar Bergman.  Tijdens een zitting in de Amerikaanse Senaat vielen in dit verband woorden als “Hollywood’s apostle of degradation” en “a free-love cultist”, weinig fraais allemaal wat er de volgende zeven jaar voor zorgde dat Ingrid Bermgan héél ver weg bleef van Amerikaanse films.

Het leek er heel even op dat de actrice door dit alles volledig in de vergetelheid zou geraken.  Tot 1956.  Toen was Ingrid Bergman in de Franse hoofdstad te zien in “Elena et les Hommes/Paris Does Stranger Things van Jean Renoir, gevolgd door de vertoning van de Amerikaanse productie “Anastasia” in Londen.

Het winnen van haar eerste Academy Award/Oscar zorgde er voor dat al haar “zonden” uit het verleden in één klap door iedereen vergeten en vergeven waren.

In 1958 scheidde het paar waarna Bergman trouwde met de Zweedse toneelproducer Lars Schmidt maar ook dat huwelijk strandde in 1975.

De laatste acht jaar van haar leven heeft Ingrid Bergman een dappere strijd gestreden tegen kanker.  Het belette haar niet om verder te werken en rollen te vertolken in zowel films als op televisie.

In 1978 kon ze voor het eerst samenwerken met haar naam- én landgenote Ingmar Bergman in de film “Herbstsonate”/”Autumn  Sonata”.  Het werd meteen  haar laatste langspeelfilm, haar laatste filmrol was dan weer die in “A Woman Called Golda” (1981).

In 1980 werd haar autobiografie uitgebracht onder de titel ‘Ingrid Berman My Story’.