Ginger Rogers

Virginia Katherine McMath
° 
16/07/1911
Independence
Missouri
Verenigde Staten
+  
25/04/1995
1 The First Traveling Saleslady     1956     
Langspeelfilm     Komedie     
92 minuten     
Regie : Arthur Lubin
2 We're Not Married     1952     
Langspeelfilm     Komedie     
85 minuten     
Regie : Edmund Goulding
3 Monkey Business     1952     
Langspeelfilm     Komedie     
97 minuten     
Regie : Howard Hanks
4 Primrose Path     1940     
Langspeelfilm     Drama     
93 minuten     
Regie : Gregory La Cava
5 Kitty Foyle     1940     
Langspeelfilm     Romantiek     
107 minuten     
Regie : Sam Wood
6 Bachelor Mother     1939     
Langspeelfilm     Komedie, Romantiek     
81 minuten     
Regie : Garson Kanin
7 Carefree     1938     
Langspeelfilm     Komedie, Musical     
80 minuten     
Regie : Mark Sandrich
8 Vivacious Lady     1938     
Langspeelfilm     Komedie, Romantiek     
90 minuten     
Regie : George Stevens
9 Shall We Dance     1937     
Langspeelfilm     Musical     
116 minuten     
Regie : Mark Sandrich
10 Stage Door     1937     
Langspeelfilm     
92 minuten     
Regie : Gregory La Cava
11 Swing Time     1936     
Langspeelfilm     Komedie     
Regie : George Stevens
12 Roberta     1935     
Langspeelfilm     Musical     
Regie : William A. Seiter
13 Top Hat     1935     
Langspeelfilm     Musical     
99 minuten     
Regie : Mark Sandrich
14 The Gay Divorcee     1934     
Langspeelfilm     Romantiek     
107 minuten     
Regie : Mark Sandrich
15 42nd Street     1933     
Langspeelfilm     Musical     
90 minuten     
Regie : Lloyd Bacon
16 Gold Diggers of 1933     1933     
Langspeelfilm     Musical     
96 minuten     
Regie : Mervyn LeRoy
17 Flying Down to Rio     1933     
Langspeelfilm     
89 minuten     
Regie : Thornton Freeland     
Personage : Honey Hale

Als kind nam Ginger Rogers dans- en zanglessen en was pas vijf toen ze te zien was in vijf commercials die in Kansas City werden opgenomen.  Op 6-jarige leeftijd al trok ze een eerste keer naar Hollywood (!) en hierna naar New York.

Als er één filmgenre is waar Ginger Rogers het best mee geassocieerd wordt dan is het wel de musical, ze danste en zong zoals alleen zij dat kon.  Voeg daar nog iemand als Fred Astaire aan toe en je had een onweerstaanbaar muzikaal duo dat zorgde voor vuurwerk op het scherm.  Niet alleen op muzikaal vlak maar ook de romantiek tussen de twee was voor die tijd onovertroffen en zijn ook nu nog pareltjes op het (tv-)scherm.  Ginger Rogers was een knappe vrouw en wanneer Astaire zijn romantische liefdesslag telkens weer thuis haalde in een film kreeg iedere kijker het heel warm van binnen.

Ginger Rogers was de dochter van LeLa Rogers en maakte haar professioneel filmdebuut toen ze pas 14 was, haar moeder had een eerder aanbod om de carrière van Ginger op te starten afgeslagen.  Ze was te zien als danseres in een vaudeville-stuk met Edie Foy in Fort Worth waar haar moeder op dat moment werkte als verslaggeefster en criticus.  Ginger won specifieke charleston-wedstrijden opengesteld voor amateurs en richtte hierop zelfs 'Ginger and the Red-Heads' op.  Met haar eerste echtgenoot, Jack Pepper trad ze ook een tijd op als 'Ginger and Pepper'.  Hierna was ze nog solo te zien met de Eddie Lowry band in Chicago en het Paul Ash Orchestra in New York.  Gedurende deze periode was ze te zien in enkele kortfilms waaronder "Campus Sweethearts" met Rudy Vallee.

In 1929 zorgde Walter Wanger er voor dat ze een contract kreeg bij Paramount terwijl ze ook al op Broadway te zien was in de musical 'Top Speed'.  Haar volgende Broadway-musical werd 'Girl Crazy' van George Gershwin.  Ze speelde tussendoor in Astoria (Queens) wat rollen in kleinere Paramount-films en maakte eigenlijk haar langspeelfilmdebuut in "Young Man of Manhattan".    In 1931 trok ze naar Hollywood en sloot er een overeenkomst af met Pathé waarna ze in enkele van hun B-films een rol kreeg.

Drie jaar later werd de samenwerking met Fred Astaire opgestart met "Flying Down to Rio" van RKO, een eerste in een reeks van tien films.  Na tien jaar van romantische musicals was het tijd voor wat anders en voor haar rol in "Kitty Foyle" kreeg Rogers zelfs een Academy Award.  De hoogtepunten waren natuurlijk die uit de musical-/Fred Astaire periode maar films als "Tom, Dick and Harry", "Roxie Hart", "The Major and the Minor" en "Monkey Business" verdienen ook een eervolle vermelding.

Haar laatste rol was die als moeder van Jean Harlow in "Harlow" (1965) maar haar succes in Broadway bleef wat langer duren : in "Hello, Dolly !" bijvoorbeeld waar ze de rol had overgenomen van Carol Channing.  In 1969 tot slot was ze nog de ster in de Londense productie van 'Mame'.

Ginger Rogers trouwde vijf keer.  Haar tweede man was acteur Lew Ayres, nummer vier was acteur Jacques Bergerac, de laatste keer dat Rogers haar ja-woord gaf en kreeg was met acteur/regisseur William Marshall.